Punjabi Poetry

Shiv Kumar Batalvi – Pure diye paune


ਪੁਰੇ ਦੀਏ ਪੌਣੇ
ਇਕ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਜਾ
ਛਿੱਟ ਸਾਰੀ ਦੇ ਜਾ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋਈ
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦੀ
ਓਦਰੀ ਜਹੀ ਚਾਨਣੀ ਦੇ
ਹੋਰ ਨਹੀਉਂ ਵੇਖਦਾ ਨੀ ਕੋਈ ।

ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਬਿਰਹਾ ਨੀ
ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਮਹਿਰਮ
ਪੀੜ ਸਹੇਲੜੀ ਸੂ ਹੋਈ
ਕੰਬਿਆ ਸੂ ਅੱਜ ਕੁੜੇ
ਪਰਬਤ ਪਰਬਤ
ਵਣ ਵਣ ਰੱਤੜੀ ਸੂ ਰੋਈ ।

ਸੁੱਕ ਬਣੇ ਸਾਗਰ
ਥਲ ਨੀ ਤਪੌਂਦੇ ਅੱਜ
ਫੁੱਲਾਂ ਚੋਂ ਸੁਗੰਧ ਅੱਜ ਮੋਈ
ਗਗਨਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖੋਂ ਅੱਜ
ਟੁੱਟੇ ਪੱਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ
ਟੇਪਾ ਟੇਪਾ ਚਾਨਣੀ ਸੂ ਚੋਈ ।

ਅੱਜ ਤਾਂ ਨੀ ਕੁੜੇ
ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹੀ ਰਾਂਝਣਾ
ਖੋਹ ਸਾਥੋਂ ਲੈ ਗਿਆ ਈ ਕੋਈ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ
ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਤਿਜ਼ਾਬ ਤਿੱਖਾ
ਲੰਘ ਗਿਆ ਡੋਲ੍ਹਦਾ ਈ ਕੋਈ ।

ਸੋਈਓ ਹਾਲ ਹੋਇਆ ਅੱਜ
ਪ੍ਰੀਤ ਨੀ ਅਸਾਡੜੀ ਦਾ
ਠੱਕੇ ਮਾਰੇ ਕੰਮੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ
ਨਾ ਤਾਂ ਨਿਕਰਮਣ
ਰਹੀ ਊ ਨੀ ਡੋਡੜੀ
ਨਾ ਤਾਂ ਮੁਟਿਆਰ ਖਿੜ ਹੋਈ ।

ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਖਰਾਸੇ
ਕਿਹੜੇ ਮਾਲੀ ਅੱਜ ਚੰਦਰੇ ਨੀ
ਤਿਤਲੀ ਮਲੂਕ ਜਹੀ ਜੋਈ
ਹੰਘਦੇ ਨੇ ਕਾਹਨੂੰ ਭੌਰੇ
ਜੂਹੀ ਦਿਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ
ਕਾਲੀ ਜਿਹੀ ਓਢ ਕੇ ਨੀ ਲੋਈ ।

ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਧਾਗਾ

ਸਾਨੂੰ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੂਈ ਵਿਚ

ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾ ਦੇ ਅੱਜ ਕੋਈ

ਲੱਭੇ ਨਾ ਨੀ ਨੱਕਾ

ਸਾਡੀ ਨੀਝ ਨਿਮਾਨੜੀ ਨੂੰ

ਰੋ-ਰੋ ਅੱਜ ਧੁੰਦਲੀ ਸੂ ਹੋਈ ।

ਸੱਦੀਂ ਨੀਂ ਛੀਂਬਾ ਕੋਈ

ਜਿਹੜਾ ਅਸਾਡੜੀ

ਮੰਨ ਲਵੇ ਅੱਜ ਅਰਜੋਈ

ਠੇਕ ਦੇਵੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ

ਜੋ ਕੋਰੀ ਚਾਦਰ

ਪਾ ਕੇ ਫੁੱਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕੋਈ ।

ਪੁਰੇ ਦੀਏ ਪੌਣੇ

ਇਕ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਜਾ

ਛਿੱਟ ਸਾਰੀ ਦੇ ਜਾ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋਈ

ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦੀ

ਓਦਰੀ ਜਹੀ ਚਾਨਣੀ ਦੇ

ਹੋਰ ਨਹੀਉਂ ਵੇਖਦਾ ਨੀ ਕੋਈ ।