Hindi Poetry

Amir Khusro – Bahut rahi babul ghar dulhan


In Hindi

बहुत रही बाबुल घर दुल्हन, चल तोरे पी ने बुलाई।
बहुत खेल खेली सखियन से, अन्त करी लरिकाई।
न्हाय धोय के बस्तर पहिरे, सब ही सिंगार बनाई।
बिदा करन को कुटुम्ब सब आए, सगरे लोग लुगाई।
चार कहार मिल डोलिया उठाई, संग परोहत नाई।
चले ही बनेगी होत कहाँ है, नैनन नीर बहाई।
अन्त बिदा हो चलि है दुल्हिन, काहू कि कछु न बने आई।
मौज-खुसी सब देखत रह गए, मात पिता और भाई।
मोरी कौन संग लगन धराई, धन-धन तेरि है खुदाई।
बिन मांगे मेरी मंगनी जो कीन्ही, नेह की मिसरी खिलाई।
अंगुरि पकरि मोरा पहुँचा भी पकरे, कँगना अंगूठी पहिराई।
एक के नाम कर दीनी सजनी, पर घर की जो ठहराई।
नौशा के संग मोहि कर दीन्हीं, लाज संकोच मिटाई।
सोना भी दीन्हा रुपा भी दीन्हा बाबुल दिल दरियाई।
गहेल गहेली डोलति आँगन मा पकर अचानक बैठाई।
बैठत महीन कपरे पहनाये, केसर तिलक लगाई।
गुण नहीं एक औगुन बहोतेरे, कैसे नोशा रिझाई।
खुसरो चले ससुरारी सजनी संग, नहीं कोई आई।

In Punjabi

ਬਹੋਤ ਰਹੀ ਬਾਬੁਲ ਘਰ ਦੁਲਹਨ, ਚਲ ਤੋਰੇ ਪੀ ਨੇ ਬੁਲਾਈ ।
ਬਹੋਤ ਖੇਲ ਖੇਲੀ ਸਖੀਯਨ ਸੇ, ਅੰਤ ਕਰੀ ਲਰਿਕਾਈ ।
ਬਿਦਾ ਕਰਨ ਕੋ ਕੁਟੁੰਬ ਸਬ ਆਏ, ਸਗਰੇ ਲੋਗ ਲੁਗਾਈ ।
ਚਾਰ ਕਹਾਰ ਮਿਲ ਡੋਲੀਯਾ ਉਠਾਈ, ਸੰਗ ਪਰੋਹਤ ਔਰ ਭਾਈ ।
ਚਲੇ ਹੀ ਬਨੇਗੀ ਹੋਤ ਕਹਾ ਹੈ, ਨੈਨਨ ਨੀਰ ਬਹਾਈ ।
ਅੰਤ ਬਿਦਾ ਹੋ ਚਲੀ ਹੈ ਦੁਲਹਿਨ, ਕਾਹੂ ਕਿ ਕਛੁ ਨ ਬਨੇ ਆਈ ।
ਮੌਜ-ਖੁਸੀ ਸਬ ਦੇਖਤ ਰਹ ਗਏ, ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਔਰ ਭਾਈ ।
ਮੋਰੀ ਕੌਨ ਸੰਗ ਲਗਨ ਧਰਾਈ, ਧਨ-ਧਨ ਤੇਰੀ ਹੈ ਖੁਦਾਈ ।
ਬਿਨ ਮਾਂਗੇ ਮੇਰੀ ਮੰਗਨੀ ਜੋ ਕੀਨਹੀਂ, ਨੇਹ ਕੀ ਮਿਸਰੀ ਖਿਲਾਈ ।
ਏਕ ਕੇ ਨਾਮ ਕਰ ਦੀਨੀ ਸਜਨੀ, ਪਰ ਘਰ ਕੀ ਜੋ ਠਹਰਾਈ ।
ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਏਕ ਔਗੁਣ ਬਹੋਤੇਰੇ, ਕੈਸੇ ਨੋਸ਼ਾ ਰਿਝਾਈ ।
ਖੁਸਰੋ ਚਲੇ ਸਸੁਰਾਰੀ ਸਜਨੀ, ਸੰਗ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਈ ।