Punjabi Poetry

Ajaib Chitrakar – Raja te rani


ਸੁਣੋ, ਸੁਣਾਵਾਂ ਇਕ ਕਹਾਣੀ,
ਇਕ ਸੀ ਰਾਜਾ ਇਕ ਸੀ ਰਾਣੀ ।

ਵਸਦੇ ਸਨ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ,
ਸੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਪਿਆਰ ।

ਸੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਗੱਲ,
ਮਿਲਕੇ ਬਹਿੰਦੇ ਸਨ ਪਲ ਪਲ ।

ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਹੋ ਅਸਵਾਰ,
ਤੁਰਿਆ ਖੇਡਣ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ।

ਰਾਣੀ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਮੰਗ,
ਜਾਣ ਲਈ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੰਗ ।

ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੰਨ ਲੀਤੀ ਗੱਲ,
ਦੋਵੇਂ ਤੁਰ ਪਏ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ।

ਇਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚਕਾਰ,
ਤੱਕਿਆ ਦੋਹਾਂ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰ ।

ਦੋਹਾਂ ਘੋੜੇ ਲਏ ਨਸਾ;
ਹਫ ਗਏ ਉਹਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ।

ਰਾਜੇ ਤੱਕੋਂ ਸਿਸਤ ਬਣਾ,
ਦਿਤਾ ਕਮਾਨੋਂ ਤੀਰ ਚਲਾ ।

ਗਿਆ ਸ਼ਿਕਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੁੱਕ,
ਤੀਰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਗਿਆ ਉੱਕ ।

ਥੱਕ ਟੁੱਟ ਗਏ ਪੈ ਗਈ ਸ਼ਾਮ,
ਕਰਨ ਲਗੇ ਬਹਿ ਕੇ ਬਿਸਰਾਮ ।

ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਤ ਲੱਗੀ ਭੁੱਖ,
ਹੋਇਆ ਬੜਾ ਅਨੋਖਾ ਦੁੱਖ ।

ਰਾਜੇ ਸੁਟ ਨਦੀ ਵਿਚ ਜਾਲ,
ਮੱਛੀ ਫਾਹ ਲਈ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ।

ਮੱਛੀ ਦੇਖ ਜਾਲ ਦੇ ਵਿਚ
ਜਾਲ ਲਿਆ ਰਾਜੇ ਨੇ ਖਿੱਚ ।

ਮੱਛੀ ਲੱਗੀ ਤੜਫਣ ਝੱਟ,
ਲਗੇ ਹੋਣ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫੱਟ ।

ਦੇਖ ਕੇ ਇਹ, ਰਾਣੀ ਗਈ ਡਰ,
ਪਰ ਅਪਣਾ ਦਿਲ ਕਰੜਾ ਕਰ ।

ਮੱਛੀ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਜਿੱਚ,
ਤੇ ਸੁਟੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚ ।

ਦੁਏ ਜਣੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਣੀ,
ਬਿਨ ਖਾਧੇ ਬਿਨ ਪੀਤੇ ਪਾਣੀ ।

ਮੁੜ ਆਏ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰੇ,
ਭੁਖੇ ਭਾਣੇ ਦੁਏ ਵਿਚਾਰੇ ।