Punjabi Poetry

Ajaib Chitrakar – Suno sunava


ਸੁਣੋ ਸੁਣਾਵਾਂ ਗੱਲ ਮੈਂ,
ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਇਸ ਵੱਲ ।

ਇਕ ਤੋਤਾ ਸੀ ਮਨਮੋਹਣਾ,
ਉਹਦਾ ਹਰਾ ਹਰਾ ਸੀ ਰੰਗ ।
ਉਹ ਉਡਦਾ ਵਿਚ ਹਵਾ ਦੇ,
ਜਿਉਂ ਉਡਦੀ ਫਿਰੇ ਪਤੰਗ ।।

ਉਹ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੱਕਿਆ,
ਤੇ ਕੀਤਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ।
ਉਸ ਚੋਗਾ ਸੁੱਟ ਕੇ ਫਾਹ ਲਿਆ,
ਤੇ ਕੀਤਾ ਪਿੰਜਰੇ ਬੰਦ ।

ਹਨ ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਦਰ ਇਹੋ ਜਹੇ,
ਲਖ ਧੋਖੇ ਤੇ ਲਖ ਛਲ ।
ਬਸ ਮੁਕ ਗਈ ਮੇਰੀ ਗੱਲ,
ਤੇ ਚੇਤੇ ਰਖਣਾ ਗੱਲ ।
—————-
ਸੁਣੋ ਸੁਣਾਵਾਂ ਗੱਲ ਮੈਂ,
ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਕਰੋ ਇਸ ਵੱਲ ।

ਸੀ ਇਕ ਚਿੜੀ ਅਤ ਚਿੱਟੜੀ,
ਤੇ ਇਕ ਸੀ ਕਾਲਾ ਕਾਂ ।
ਉਹਨਾਂ, ਕੱਠਿਆਂ ਸਾਂਝ ਨਿਭਾਣ ਦੀ,
ਕਰ ਲੀਤੀ ਪੱਕੀ ਹਾਂ ।

ਇਕ ਖੇਤ ਮੱਕੀ ਦਾ ਬੀਜਿਆ,
ਨਾ ਚਿੜੀ ਨੇ ਲੀਤਾ ਦੱਮ ।
ਕਾਂ ਕੀਤੇ ਲੱਖ ਬਹਾਨੜੇ,
ਨਾ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ।

ਜਦ ਚਿੜੀ ਨੇ ਛੱਟ, ਸੁਆਰ ਕੇ,
ਕਰ ਲੀਤਾ ਬੋਹਲ ਤਿਆਰ ।
ਉਹ ਕਾਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸਾਂਭਿਆ,
ਤੇ ਹੋ ਗਈ ਚਿੜੀ ਲਚਾਰ ।

ਇਹ ਹੁੰਦੀਆਂ ਧਿੰਗੋ-ਜੋਰੀਆਂ,
ਹਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਅੱਜ ਕੱਲ ।
ਬਸ ਮੁਕ ਗਈ ਮੇਰੀ ਗੱਲ,
ਤੇ ਚੇਤੇ ਰਖਣਾ ਗੱਲ ।