Punjabi Poetry

Aasi Khanpuri – Chup chpeeti beet jaave


ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੀ ਬੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਆਜਾ ! ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਲਿਆਵੇ।

ਸੱਭੇ ਮਰਦੇ ਤੇਰੇ ਹਾਵੇ,
ਸਾਡੇ ਦੁਖੜੇ ਕੌਣ ਵੰਡਾਵੇ।

ਆਜਾ ! ਵੇਖ ਧਰੇਕਾਂ ਦੇ ਵੀ,
ਸੁੱਕੇ ਟ੍ਹਾਣ ਨੇ ਹੋਏ ਸਾਵੇ।

ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੋਈ ਸੰਗੀ ਸਾਡਾ,
ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਯਾਦ ਕਰਾਵੇ।

ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖੇ,
ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਰਦ ਵੰਡਾਵੇ।

ਇੱਕ ਅਖ਼ੀਰੀ ਅੱਥਰੂ ਹੋਸੀ,
ਉਹ ਵੀ ‘ਆਸੀ’ ਤਿਲਕਿਆ ਜਾਵੇ।