Faiz Ahmed Faiz – Ek rehguzar
वो जिसकी दीद में लाखों मसर्रतें पिन्हाँ
वो हुस्न जिसकी तमन्ना में जन्नतें पिन्हाँ
हज़ार फित्ने तहे-पा-ए-नाज़ ख़ाकनशीं
हर एक निगाह ख़मारे-शबाब से रंगीं
शबाब, जिससे तख़य्युल पे बिजलियाँ बरसें
विक़ार जिसकी रक़ाबत को शोख़ियाँ तरसें
अदा-ए-लग़्ज़िशे-पा पर क़यामतें क़ुर्बां
बयाज़े-रुख़ पे सहर की सबाहतें क़ुर्बां
सियाह ज़ुल्फ़ों में वारफ़्तः नकहतों का हुजूम
तवील रातों की ख़्वाबीदः राहतों का हुजूम
वो आँख जिसके बना’व पे ख़ालिक इतराये
ज़बाने-शे’र को तारीफ़ करते शर्म आये
वो होंठ फ़ैज़ से जिनके बहारे-लालःफरोश
बहिश्त-ओ-कौसर-ओ-तसनीम-ओ-सलसबील ब-दोश
गुदाज़-जिस्म, क़बा जिस पे सज के नाज़ करे
दराज़ क़द जिसे सर्वे-सही नमाज़ करे
ग़रज़ वो हुस्न जो मोहताज-ए-वस्फ़-ओ-नाम नहीं
वो हुस्न जिसका तस्सवुर बशर का काम नहीं
किसी ज़माने में इस रहगुज़र से गुज़रा था
ब-सद-ग़ुरूरो-तजम्मुल इधर से गुज़रा था
और अब ये राहगुज़र भी है दिलफरेब-ओ-हसीं
है इसकी ख़ाक मे कैफ़-ए-शराब-ओ-शे’र मकीं
हवा मे शोख़ी-ए-रफ़्तार की अदाएँ हैं
फ़ज़ा मे नर्मी-ए-गुफ़्तार की सदाएँ हैं
गरज़ वो हुस्न अब इस जा का ज़ुज़्वे-मंज़र है
नियाज़-ए-इश्क़ को इक सिज्दःगह मयस्सर है
(मसर्रतें=ख़ुशियाँ, पिन्हाँ=छुपी, फित्ने=उपद्रव,
तहे-पा-ए-नाज़=सुंदरता के पैर के नीचे, ख़मारे-
शबाब=यौवन-मद, तख़य्युल=कल्पना, विक़ार=
गरिमा, रक़ाबत=साथ, अदा-ए-लग़्ज़िशे-पा=पैरों
के काँपने का ढंग, बयाज़े-रुख़=चेहरे का गोरा
रंग, सबाहतें=सफ़ेदी,रौशनी, वारफ़्तः=बहती हुई,
नकहतों=सुगंध, ख़ालिक=सृष्टा, बहिश्त-ओ-कौसर-
ओ-तसनीम-ओ-सलसबील=जन्नत और उसकी
नहरें, ब-दोश=कंधे पर लिए हुए, सर्वे-सही=सर्व
के सीधे पेड़, मोहताज-ए-वस्फ़-ओ-नाम=परिचय
या नाम का मुहताज, बशर=मनुष्य, ब-सद-ग़ुरूरो-
तजम्मुल=सैकड़ों अभिमान और रूप लेकर, कैफ़=
मादकता, मकीं=बसा हुआ, शोख़ी-ए-रफ़्तार=चाल
की चंचलता, नर्मी-ए-गुफ़्तार=वाणी की कोमलता,
ज़ुज़्वे-मंज़र=दृश्य का अंश, नियाज़-ए-इश्क़=प्रेम
की कामना)
Punjabi Translation
ਵੋ ਜਿਸਕੀ ਦੀਦ ਮੇਂ ਲਾਖੋਂ ਮਸਰਰਤੇਂ ਪਿਨਹਾਂ
ਵੋ ਹੁਸਨ ਜਿਸਕੀ ਤਮੰਨਾ ਮੇਂ ਜੰਨਤੇਂ ਪਿਨਹਾਂ
ਹਜ਼ਾਰ ਫ਼ਿਤਨੇ ਤਹੇ-ਪਾ-ਏ-ਨਾਜ਼ ਖ਼ਾਕਨਸ਼ੀਂ
ਹਰ ਇਕ ਨਿਗਾਹ ਖ਼ੁਮਾਰੇ-ਸ਼ਬਾਬ ਸੇ ਰੰਗੀਂ
ਸ਼ਬਾਬ, ਜਿਸਸੇ ਤਖ਼ੱਯੁਲ ਪੇ ਬਿਜਲੀਯਾਂ ਬਰਸੇਂ
ਵਿਕਾਰ ਜਿਸਕੀ ਰੁਕਾਬਤ ਕੋ ਸ਼ੋਖ਼ੀਯਾਂ ਤਰਸੇਂ
ਅਦਾ-ਏ-ਲਗ਼ਜ਼ਿਸ਼ੇ-ਪਾ ਪਰ ਕਯਾਮਤੇਂ ਕੁਰਬਾਂ
ਬਯਾਜ਼ੇ-ਰੁਖ਼ ਪੇ ਸਹਰ ਕੀ ਸਬਾਹਤੇਂ ਕੁਰਬਾਂ
ਸਿਯਾਹ ਜ਼ੁਲਫ਼ੋਂ ਮੇਂ ਵਾਰਫ਼ਤ ਨਕਹਤੋਂ ਕਾ ਹੁਜੂਮ
ਤਵੀਲ ਰਾਤੋਂ ਕੀ ਖ਼ਵਾਬੀਦਾ ਰਾਹਤੋਂ ਕਾ ਹੁਜੂਮ
ਵੋ ਆਂਖ ਜਿਸਕੇ ਬਨਾਵ ਪੇ ਖ਼ਾਲਿਕ ਇਤਰਾਯੇ
ਜ਼ਬਾਨੇ-ਸ਼ੇ’ਰ ਕੋ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਯੇ
ਵੋ ਹੋਂਠ ਫ਼ੈਜ਼ ਸੇ ਜਿਨਕੇ ਬਹਾਰੇ-ਲਾਲਾਫਰੋਸ਼
ਬਹਿਸ਼ਤੋ-ਕੌਸਰੋ-ਤਸਨੀਮੋ-ਸਲਸਬੀਲ ਬ-ਦੋਸ਼
ਗੁਦਾਜ਼ ਜਿਸਮ, ਕਬਾ ਜਿਸ ਪੇ ਸਜ ਕੇ ਨਾਜ਼ ਕਰੇ
ਦਰਾਜ ਕਦ ਜਿਸੇ ਸਰਵੇ-ਸਹੀ ਨਮਾਜ਼ ਕਰੇ
ਗ਼ਰਜ਼ ਵੋ ਹੁਸਨ ਜੋ ਮੁਹਤਾਜੇ-ਵਸਫ਼ੋ-ਨਾਮ ਨਹੀਂ
ਵੋ ਹੁਸਨ ਜਿਸਕਾ ਤਸੱਵੁਰ ਬਸ਼ਰ ਕਾ ਕਾਮ ਨਹੀਂ
ਕਿਸੀ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੇਂ ਇਸ ਰਹਗੁਜ਼ਰ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰਾ ਥਾ
ਬ-ਸਦ-ਗੁਰੂਰੋ-ਤਜੱਮੁਲ ਇਧਰ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰਾ ਥਾ
ਔਰ ਅਬ ਯੇ ਰਾਹਗੁਜ਼ਰ ਭੀ ਹੈ ਦਿਲਫ਼ਰੇਬੋ-ਹਸੀਂ
ਹੈਂ ਇਸਕੀ ਖ਼ਾਕ ਮੇਂ ਕੈਫ਼ੇ-ਸ਼ਰਾਬੋ-ਸ਼ੇ’ਰ ਮਕੀਂ
ਹਵਾ ਮੇਂ ਸ਼ੋਖ਼ੀ-ਏ-ਰਫ਼ਤਾਰ ਕੀ ਅਦਾਏਂ ਹੈਂ
ਫ਼ਜ਼ਾ ਮੇਂ ਨਰਮੀ-ਏ-ਗੁਫ਼ਤਾਰ ਕੀ ਸਦਾਏਂ ਹੈਂ
ਗਰਜ਼ ਵੋ ਹੁਸਨ ਅਬ ਇਸ ਜਾ ਕਾ ਜੁਜ਼ਵੇ-ਮੰਜ਼ਰ ਹੈ
ਨਿਯਾਜ਼ੇ-ਇਸ਼ਕ ਕੋ ਇਕ ਸਿਜਦਾਗਹ ਮਯੱਸਰ ਹੈ
(ਤਹੇ-ਪਾ-ਏ-ਨਾਜ਼=ਸੁਹੱਪਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ, ਤਖ਼ੱਯੁਲ=ਕਲਪਨਾ,
ਵਿਕਾਰ=ਸ਼ਾਨ, ਰੁਕਾਬਤ=ਸਾਥ, ਅਦਾ-ਏ-ਲਗ਼ਜ਼ਿਸ਼ੇ-ਪਾ=ਪੈਰਾਂ
ਦੇ ਕੰਬਣ ਦਾ ਢੰਗ, ਬਯਾਜ਼ੇ-ਰੁਖ਼=ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਗੋਰਾ ਰੰਗ, ਸਬਾਹਤੇਂ=
ਰੋਸ਼ਨੀ, ਵਾਰਫ਼ਤ=ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਨਕਹਤੋਂ=ਖ਼ੂਸਬੂ, ਬਹਿਸ਼ਤੋ-ਕੌਸਰੋ-
ਤਸਨੀਮੋ-ਸਲਸਬੀਲ=ਜੰਨਤ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਨਹਿਰਾਂ, ਬ-ਦੋਸ਼=
ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਬਸ਼ਰ=ਮਨੁੱਖ, ਬ-ਸਦ-ਗੁਰੂਰੋ-ਤਜੱਮੁਲ=ਸੈਂਕੜੇ
ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਮਕੀਂ=ਬਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੁਜ਼ਵੇ-ਮੰਜ਼ਰ=
ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ)
