Hindi Poetry

Faiz Ahmed Faiz – Fir lauta hai khurshide jahantab safar se


फिर लौटा है ख़ुरशीदे-जहाँताब सफ़र से
फिर नूरे-सहर दस्तो-गरेबाँ है सहर से

फिर आग भड़कने लगी हर साज़े-तरब से
फिर शो’ले लपकने लगे हर दीदः-ए-तर से

फिर निकला है दीवानः कोई फूँक के घर को
कुछ कहती है हर राह हर इक राहगुज़र से

वो रंग है इमसाल गुलिस्ताँ की फ़ज़ा का
ओझल हुई दीवारे-क़फ़स हद्दे-नज़र से

साग़र तो खनकते हैं शराब आए न आए
बादल तो गरजते हैं घटा बरसे न बरसे

पापोश की क्या फ़िक्र है, दस्तार सँभालो
पायाब है जो मौज गुज़र जाएगी सर से

(ख़ुरशीदे-जहाँताब=दुनिया को रौशनी देने
वाला सूरज, नूरे-सहर=सुबह की रौशनी,
दस्तो-गरेबाँ=उलझी हुई,गरेबाँ हाथ में पकड़े
हुए, साज़े-तरब=मस्ती का साज़, दीदः-ए-तर=
भीगी आँख, पापोश=जूता, दस्तार=पगड़ी,
पायाब=पैर तक)

In Punjabi

ਫਿਰ ਲੌਟਾ ਹੈ ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦੇ-ਜਹਾਂਤਾਬ ਸਫ਼ਰ ਸੇ
ਫਿਰ ਨੂਰੇ-ਸਹਰ ਦਸਤੋ-ਗਰੇਬਾਂ ਹੈ ਸਹਰ ਸੇ

ਫਿਰ ਆਗ ਭੜਕਨੇ ਲਗੀ ਹਰ ਸਾਜ਼ੇ-ਤਰਬ ਮੇਂ
ਫਿਰ ਸ਼ੋਲੇ ਲਪਕਨੇ ਲਗੇ ਹਰ ਦੀਦਾ-ਏ-ਤਰ ਮੇਂ

ਫਿਰ ਨਿਕਲਾ ਹੈ ਦੀਵਾਨਾ ਕੋਈ ਫੂੰਕ ਕੇ ਘਰ ਕੋ
ਕੁਛ ਕਹਤੀ ਹੈ ਹਰ ਰਾਹ ਹਰ ਇਕ ਰਾਹਗੁਜ਼ਰ ਸੇ

ਵੋ ਰੰਗ ਹੈ ਇਮਸਾਲ ਗੁਲਸਿਤਾਂ ਕੀ ਫ਼ਜ਼ਾ ਕਾ
ਓਝਲ ਹੁਈ ਦੀਵਾਰ-ਏ-ਕਫ਼ਸ ਹੱਦੇ-ਨਜ਼ਰ ਸੇ

ਸਾਗ਼ਰ ਤੋ ਖਨਕਤੇ ਹੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਆਯੇ ਨ ਆਯੇ
ਬਾਦਲ ਤੋ ਗਰਜਤੇ ਹੈਂ ਘਟਾ ਬਰਸੇ ਨ ਬਰਸੇ

ਪਾਪੋਸ਼ ਕੀ ਕਯਾ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਦਸਤਾਰ ਸੰਭਾਲੋ
ਪਾਯਾਬ ਹੈ ਜੋ ਮੌਜ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਏਗੀ ਸਰ ਸੇ

(ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦੇ-ਜਹਾਂਤਾਬ=ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਸਹਰ=ਸਵੇਰ,
ਦਸਤੋ-ਗਰੇਬਾਂ=ਗਲਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀਂ, ਸਾਜ਼ੇ-ਤਰਬ=ਮਸਤੀ ਦਾ ਸਾਜ਼, ਪਾਪੋਸ਼=
ਜੁੱਤੀ, ਪਾਯਾਬ=ਪੈਰ ਤੱਕ)