Omkar Sood

ਉਠ ਪੀਤਿਆ ਸੁਬਹ-ਸਵੇਰੇ, ਨਾਲ ਅਸਾਡੇ ਚੱਲ ਬਈ। ਤੜਕੇ-ਤੜਕੇ ਸੈਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਾਣਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਬਈ ਸੈਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਚੰਗੀ,

ਉੱਡੀ-ਉੱਡੀ ਆ ਨੀ ਚਿੜੀਏ। ਸਾਡੇ ਫੇਰਾ ਪਾ ਨੀ ਚਿੜੀਏ। ਕਿੱਧਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਗਈ ਰਕਾਨੇ, ਆ ਕੇ ਦਾਣੇ ਖਾ ਨੀ ਚਿੜੀਏ।

ਚਿੜੀਆਂ ਨਾ ਹੁਣ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਣ, ਚੀਂ-ਚੀਂ ਕਰ ਨਾ ਭੋਰ ਸਜਾਵਣ……………! ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਚਿੜੀਆਂ ਫੜਦੇ, ਲਾ ਟੋਕਰੀ ਰੋਟੀ ਧਰਦੇ, ਉਹ ਮੌਜ਼ਾਂ

ਠੁਰ-ਠੁਰ ਬੜਾ ਕੰਬਾਅ ਦਿੱਤਾ ਹੈ! ਠੰਢ ਨੇ ਰੰਗ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ- ਦੇਸ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਯਾਰ, ਠੰਢ ਨੇ ਕੰਬਣੀ ਛੇੜੀ……! ਆਵੋ

ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵਣ ਚਿੜੀਆਂ! ਨੱਚਣ-ਟੱਪਣ-ਗਾਵਣ ਚਿੜੀਆਂ! ਮੈਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੋਗਾ ਪਾਵਾਂ। ਕੌਲੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲਿਆਵਾਂ। ਉੱਡੀਆਂ-ਉੱਡੀਆ ਆਵਣ ਚਿੜੀਆਂ!

ਤੂੰ ਤਾਂ ਬੇ-ਸ਼ਰਮ ਗਰਮੀ! ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਭਰਮ ਗਰਮੀ! ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਲੈਣ ਦੇਵੇਂ, ਟਿਕ ਕੇ ਨਾ ਬਹਿਣ ਦੇਵੇਂ, ਕਿੰਨੀ

ਚੰਨ-ਸਿਤਾਰੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ, ਬੱਦਲ, ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਭਾਤਾਂ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੇ ਬਦਲੀ ਜਾਂਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ। ਫੁੱਲ, ਤਿਤਲੀਆਂ, ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ, ਜੰਗਲ

ਮੌਸਮ ਰੰਗ ਵਟਾਇਆ ਹੈ। ਬੱਦਲ ਚੜ੍ਹਕੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਛਮ-ਛਮ ਬੱਦਲ ਬਰਸ ਰਿਹਾ। ਲਿਸ਼ਕ-ਲਿਸ਼ਕ ਕੇ ਗੜਕ ਰਿਹਾ। ਠੰਡੀਆਂ ‘ਵਾਵਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ।