Punjabi Poetry

ਮੇਰੀ ਕੱਟੀ ਕਾਲੀ-ਸਿਆਹ ਪਰ ਮੱਥਿਓ ਚਿੱਟੀ। ਸਾਡੀ ਮਹਿੰ ਨੇ ਕੱਟੀ ਦਿੱਤੀ। ਬੜੀ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ। ਕਿੱਥੌਂ ਆਈ ਮਾਰ ਉਡਾਰੀ

ਤਿਤਲੀ-ਤਿਤਲੀ ਤਿਤਲੀ-ਤਿਤਲੀ ਉਡਦੀ ਆ ਉਡਦੀ ਸਾਡੇ ਬਾਗੀਂ ਆ। ਬਾਗੀਂ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹਿ, ਬਹਿ ਕੇ ਸਾਡਾ ਚਿੱਤ ਪਰਚਾਅ! ਤਿਤਲੀ-ਤਿਤਲੀ…………! ਤੱਕ-ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ

ਕੋਇਲੇ ਨੀ ਤੂੰ ਕੋਇਲੇ ਨੀ ਤੂੰ ਕੋਇਲੇ ਬੋਲ। ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ। ਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਂ। ਜਾਣੇ ਤੈਨੂੰ ਕੁੱਲ

ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਛਣ-ਛਣ ਕਰਕੇ ਛਣਕਣ ਹਾਸੇ। ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੱਚਣ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ। ਮੇਰਾ ਸੁਹਣਾ ਦੇਸ਼

ਮੇਰਾ ਸਾਈਕਲ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਨਿਰਾਲਾ ਸਾਈਕਲ! ਨਿੱਕੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸਾਈਕਲ!! ਇਸ ਦੀ ਕਾਠੀ- ਉੱਤੇ ਬਹਿਜਾਂ। ਪੈਡਲ ਮਾਰ ਕੇ- ਇਹਨੂੰ ਲੈਜਾਂ।

ਸਪੇਰਾ ਜੋਗੀ ਇੱਕ ਸਪੇਰਾ ਬੀਨ ਵਜਾਉਂਦਾ। ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਬਹੋਨੇ ਆਉਂਦਾ। ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਹਿੰਗੀ ਚੁੱਕੀ। ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਮੁੜਕੋ-ਮੁੜਕੀ। ਬੀਨ ਵਜਾ ਕੇ

ਬਾਪੂ ਸਾਦ-ਮੁਰਾਦਾ ਰੋਬਦਾਰ। ਬਾਪੂ ਸਾਡਾ ਹੈ ਸਰਦਾਰ। ਖੁਲ੍ਹੀ ਦਾਹੜੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਪੱਗ, ਜਾਪੇ ਬਾਪੂ ਬਹੁਤ ਸਲੱਗ। ਸਾਊ ਅਤੇ ਸਿਆਣਾ ਬਾਪੂ, ਅੱਸੀ

ਸਾਡੇ ਘਰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਇੱਕ ਕਾਕਾ ਆਇਆ, ਪੰਕਜ ਇਹਦਾ ਨਾਂ! ਮਾਰ ਪਚਾਕੇ ਦੁੱਧੂ ਪੀਵੇ, ਰੋਟੀ ਖਾਵੇ ਨਾ! ਇਸ ਕਾਕੇ ਨਾਲ

ਮੱਛਰ ਭੀਂ-ਭੀਂ ਕਰਦਾ ਆਵੇ ਮੱਛਰ। ਜ਼ਾਲਮ ਡੰਗ ਚਲਾਵੇ ਮੱਛਰ। ਰਾਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੌਣ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤੋੜ-ਤੋੜ ਕੇ ਖਾਵੇ ਮੱਛਰ। ਅੱਲਾ ਜੀ

ਤਿਤਲੀ ਤਿਤਲੀ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ ਹੈ। ਲਗਦੀ ਕਿੰਨੀ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਇਹ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਬੜੀ ਸਿਆਣੀ ਹੈ। ਫੁਰ-ਫੁਰ ਕਰਕੇ

ਹਾਥੀ ਦਾਦਾ ਬੱਚਿਆਂ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਇਆ ਹੈ! “ਹਾਥੀ ਦਾਦਾ!” ਹਾਥੀ ਦਾਦਾ ਆਇਆ ਹੈ- ਹਾਥੀ ਦਾਦਾ………! ਨਿੱਕੇ-ਵੱਡੇ ਬੱਚੇ ਜੀ। ਹੋ ਕੇ ਆ

ਬਿੱਲੀ ਰਾਣੀ ਬਿੱਲੀ ਰਾਣੀ-ਬਿੱਲੀ ਰਾਣੀ। ਬੜੀ ਸਿਆਣੀ-ਬਿੱਲੀ ਰਾਣੀ। ਮਿਆਊਂ-ਮਿਆਊਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ। ਧੀ-ਧਿਆਣੀ ਬਿੱਲੀ

ਦਾਦੀ ਮਾਂ ‘ਪੁੱਤ-ਪੁੱਤ’ ਆਖ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ‘ਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜਦੋਂ ਜਾ ਉਦਾਲੇ

ਚੱਲ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਛੁੱਟੀ ਹੈ ਜੀ ਛੁੱਟੀ- ਅੱਜ ਵਾਹਵਾ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ। ਚੱਲ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ- ਚੱਲ ਚੱਲੀਏ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ। ਬੜਾ ਸੁਹਣਾ

ਕੌਮੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਗੀਤ ਹਿੰਦੂ-ਸਿੱਖ-ਈਸਾਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ। ਸਭ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਯਾਰੋ- ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹੈ। ਇਹ

ਸਾਡੀ ਕਿਆਰੀ ਸਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਕਿਆਰੀ। ਸੁਹਣੀ-ਸੁਹਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਿਆਰੀ। ਹਰੀ ਭਰੀ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ, ਲਗਦੀ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੀ। ਗੇਂਦਾ ਤੇ