Faiz Ahmed Faiz – Meri jaan ab bhi apna husan fir de mujhko
मिरी जां अब भी अपना हुस्न फेर दे मुझको
अभी तक दिल में तेरे इश्क की कन्दील रौशन है
तिरे जलवों से बज़मे-ज़िन्दगी जन्नत-ब-दामन है
मिरी रूह अब भी तन्हायी में तुझको याद करती है
हर इक तारे-नफ़स में आरज़ू बेदार है अब भी
हर इक बेरंग साअत मुंतज़िर है तेरी आमद की
निगाहें बिछ रही हैं रास्ता ज़रकार है अब भी
मगर जाने-हज़ीं सदमे सहेगी आख़िरश कब तक
तिरी बे-मेहर्यों पे जान देगी आख़िरश कब तक
तिरी आवाज़ में सोयी हुयी शीरीनीयां आख़िर
मिरे दिल की फ़सुरद खिलवतों में न पायेंगी
ये अश्कों की फ़रावानी में धुन्दलायी हुयी आंखें
तिरी रानाईयों की तमकनत को भूल जायेंगी
पुकारेंगे तुझे तो लब कोई लज़्ज़त न पायेंगे
गुलू में तेरी उल्फ़त के तराने सूख जायेंगे
मबादा यादहा-ए-अहदे-माज़ी महव हो जायें
ये पारीना फ़साने मौजहा-ए-ग़म में खो जायें
मिरे दिल की तहों से तेरी सूरत धुल के बह जाये
हरीमे-इश्क की शमअ-ए-दरख़शां बुझके रह जाये
मबादा अजनबी दुनिया की ज़ुल्मत घेर ले तुझको
मिरी जां अब भी अपना हुस्न फेर दे मुझको
(तारे-नफ़स=साँसों की डोर, ज़रकार=सुनहरी
काम वाला, जाने-हज़ीं=दुखी जान, फ़सुरद=उदास,
ख़िलवत=एकांत, फ़रावानी=अधिक, रानाईयों=
सुन्दरता, तमकनत=तड़क-भड़क, मबादा=कहीं
ऐसा न हो, पारीना=पुराने, मौजहा-ए-ग़म=दुख
की लहरें, हरीमे-इश्क =प्रेम-घर)
Punjabi Translation
ਮਿਰੀ ਜਾਂ ਅਬ ਭੀ ਅਪਨਾ ਹੁਸਨ ਫੇਰ ਦੇ ਮੁਝਕੋ
ਅਭੀ ਤਕ ਦਿਲ ਮੇਂ ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਕੰਦੀਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ
ਤਿਰੇ ਜਲਵੋਂ ਸੇ ਬਜ਼ਮੇ-ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੰਨਤ-ਬ-ਦਾਮਨ ਹੈ
ਮਿਰੀ ਰੂਹ ਅਬ ਭੀ ਤਨਹਾਈ ਮੇਂ ਤੁਝਕੋ ਯਾਦ ਕਰਤੀ ਹੈ
ਹਰ ਇਕ ਤਾਰੇ-ਨਫ਼ਸ ਮੇਂ ਆਰਜ਼ੂ ਬੇਦਾਰ ਹੈ ਅਬ ਭੀ
ਹਰ ਇਕ ਬੇਰੰਗ ਸਾਅਤ ਮੁੰਤਜ਼ਿਰ ਹੈ ਤੇਰੀ ਆਮਦ ਕੀ
ਨਿਗਾਹੇਂ ਬਿਛ ਰਹੀ ਹੈਂ ਰਾਸਤਾ ਜ਼ਰਕਾਰ ਹੈ ਅਬ ਭੀ
ਮਗਰ ਜਾਨੇ-ਹਜ਼ੀਂ ਸਦਮੇ ਸਹੇਗੀ ਆਖ਼ਿਰਸ਼ ਕਬ ਤਕ
ਤਿਰੀ ਬੇ-ਮੇਹਰੀਯੋਂ ਪੇ ਜਾਨ ਦੇਗੀ ਆਖ਼ਿਰਸ਼ ਕਬ ਤਕ
ਤਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੇਂ ਸੋਈ ਹੁਈ ਸ਼ੀਰੀਨੀਯਾਂ ਆਖ਼ਿਰ
ਮਿਰੇ ਦਿਲ ਕੀ ਫ਼ਸੁਰਦ ਖਿਲਵਤੋਂ ਮੇਂ ਨ ਪਾਯੇਂਗੀ
ਯੇ ਅਸ਼ਕੋਂ ਕੀ ਫ਼ਰਾਵਾਨੀ ਮੇਂ ਧੁੰਦਲਾਈ ਹੁਈ ਆਂਖੇਂ
ਤਿਰੀ ਰਾਨਾਈਯੋਂ ਕੀ ਤਮਕਨਤ ਕੋ ਭੂਲ ਜਾਯੇਂਗੀ
ਪੁਕਾਰੇਂਗੇ ਤੁਝੇ ਤੋ ਲਬ ਕੋਈ ਲੱਜ਼ਤ ਨ ਪਾਯੇਂਗੇ
ਗੁਲੂ ਮੇਂ ਤੇਰੀ ਉਲਫ਼ਤ ਕੇ ਤਰਾਨੇ ਸੂਖ ਜਾਯੇਂਗੇ
ਮਬਾਦਾ ਯਾਦਹਾ-ਏ-ਅਹਦੇ-ਮਾਜ਼ੀ ਮਹਵ ਹੋ ਜਾਯੇਂ
ਯੇ ਪਾਰੀਨਾ ਫ਼ਸਾਨੇ ਮੌਜਹਾ-ਏ-ਗ਼ਮ ਮੇਂ ਖੋ ਜਾਯੇਂ
ਮਿਰੇ ਦਿਲ ਕੀ ਤਹੋਂ ਸੇ ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਧੁਲ ਕੇ ਬਹ ਜਾਯੇ
ਹਰੀਮੇ-ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਸ਼ਮਅ-ਏ-ਦਰਖ਼ਸ਼ਾਂ ਬੁਝਕੇ ਰਹ ਜਾਯੇ
ਮਬਾਦਾ ਅਜਨਬੀ ਦੁਨੀਯਾ ਕੀ ਜ਼ੁਲਮਤ ਘੇਰ ਲੇ ਤੁਝਕੋ
ਮਿਰੀ ਜਾਂ ਅਬ ਭੀ ਅਪਨਾ ਹੁਸਨ ਫੇਰ ਦੇ ਮੁਝਕੋ
(ਤਾਰੇ-ਨਫ਼ਸ=ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਡੋਰ, ਜ਼ਰਕਾਰ=ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੰਮ ਵਾਲਾ, ਜਾਨੇ-ਹਜ਼ੀਂ=
ਦੁਖੀ ਜਾਨ, ਫ਼ਸੁਰਦ=ਉਦਾਸ, ਖਿਲਵਤ=ਇਕਾਂਤ, ਫ਼ਰਾਵਾਨੀ=ਵੱਧ, ਰਾਨਾਈਯੋਂ=
ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤਮਕਨਤ=ਤੜਕ-ਭੜਕ, ਮਬਾਦਾ=ਕਿਤੇ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਰੀਨਾ=
ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜਹਾ-ਏ-ਗ਼ਮ=ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਹਰੀਮੇ-ਇਸ਼ਕ=ਪ੍ਰੇਮ-ਘਰ)
