Younus Ahker

ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਣੀ ਮਿਣੀ ਦਾ, ਗ਼ਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਦਾ। ਮੰਜ਼ਲ ਖਾਤਰ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਦੇ, ਅੱਗੇ ਸੀਨਾ ਤਾਣੀ ਦਾ।

ਫੁੱਲਾਂ ਕੋਲੋਂ ਧੋਖੇ ਖਾ ਖਾ, ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਠਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਇਤਬਾਰ ਬਹਾਰਾਂ ਤੋਂ। ਅਜ਼ਮਾਂ ਵਾਲੇ

ਖ਼ੌਰੇ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮੁੜ ਟਕਰਾਈਆਂ ਨੇ। ਜਾਗ ਪਏ ਨੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਪੁਰਾਣੇ ਪੀੜਾਂ ਚੇਤੇ ਆਈਆਂ ਨੇ। ਘੁੱਪ ਹਨੇਰ

ਨਾ ਦੁਖ ਮੁੱਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾ, ਚਾਨਣ ਮਿਲੇ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਨੂੰ। ਹਾਰ ਗਏ ਨੇ ਫੜ ਫੜ ਲੋਕੀ, ਨਵਿਆਂ ਨਵਿਆਂ ਪੀਰਾਂ ਨੂੰ।

ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਰੱਖਣਾ ਇਹਨਾਂ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ। ਚੰਗਾ ਏ ਪੜ੍ਹ ਲਿਖਕੇ ਮੁੰਡੇ, ਟੁਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ।