Younus Ahker – Khaure kehde sheeshe naal nazran mud takraiyan

ਖ਼ੌਰੇ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮੁੜ ਟਕਰਾਈਆਂ ਨੇ।
ਜਾਗ ਪਏ ਨੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਪੁਰਾਣੇ ਪੀੜਾਂ ਚੇਤੇ ਆਈਆਂ ਨੇ।

ਘੁੱਪ ਹਨੇਰ ਮਕਾਨ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਵਖਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਲੇ ਸਨ,
ਉਹਨਾਂ ਦੀਵਿਆਂ ਭੜਕ ਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗਾਂ ਲਾਈਆਂ ਨੇ।

ਉਹਨੇ ਠੰਢਾ ਕਰਨਾ ਏਂ ਕੀ ਸੜਦਾ ਸੀਨਾ ਧਰਤੀ ਦਾ,
ਜਿਸ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਹੀ ਤ੍ਰਿਹਾਈਆਂ ਨੇ।

ਸੀਨੇ ਰੱਖੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਉਹ ਵੀ ਭਾਰੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਨੇ,
ਪਲ ਦੋ ਪਲ ਲਈ ਜੇ ਕਰ ਕਿਧਰੋਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਸਾਂ ਚੁਰਾਈਆਂ ਨੇ।

ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਛੁਰੀਆਂ, ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਰੰਗੇ ਨੇ,
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਪਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਨੇ।

ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਢੂੰਡਣ ਵਾਲੇ ਐਵੇਂ ਚਿਹਰੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ,
ਪੀੜਾਂ ਨੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਸਾਂ ਲੁਕਾਈਆਂ ਨੇ।

ਦਿਲ ਨੇ ਜਿਹੜੀ ਥਾਂ ਮੱਲੀ ਏ ਉੱਥੋਂ ਪੈਰ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ,
ਜ਼ਹਿਨ ਨੇ ‘ਅਹਿਕਰ’ ਨਵੀਆਂ-ਨਵੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਨਿੱਤ ਸਮਝਾਈਆਂ ਨੇ।