Omkar Sood

ਧਰਤੀਆਂ ‘ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹ ਹੈ। ਬਾਰਸ਼ਾਂ ਮਰ ਜਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਹੱਸ-ਖੇਡ ਚਾਰ ਦਿਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ, ਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਣੀਆਂ

ਬਿਜੜਾ ਇੱਕ ਜੁਲਾਹਾ ਪੰਛੀ। ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਪੰਛੀ। ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਚੁੰਝ ਦੇ ਨਾਲ। ‘ਬਿਜੜਾ’ ਬੁਣਦਾ ਬੜਾ ਕਮਾਲ। ਘਾਹ, ਸੜਕੜਾ,

ਸਾਡੀ ਗਲੀ ਕਲੰਦਰ ਆਇਆ। ਡਮ-ਡਮ ਡਮਰੂ ਓਸ ਵਜਾਇਆ। ਬੰਦਰ-ਬੰਦਰੀ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ। ਰੱਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਬਿਠਾਇਆ। ਡਮਰੂ ਵੱਜਿਆ ਢੱਮ-ਢਮੱਕੇ! ਕਿੰਨੇ

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੌਗਾਤ ਹੈ ਹੋਲੀ। ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੈ ਹੋਲੀ। ਫ਼ੱਗਣ ਦੀ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ, ਚੰਨ-ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਹੈ ਹੋਲੀ। ਪਿਆਰਾਂ

ਵਰ੍ਹਦਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪਾਣੀ। ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੜ੍ਹ ਦਾ ਪਾਣੀ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਤਾਲ ਪੁਰੀ ਵਿੱਚ, ਗਾਰਾ ਬਣਕੇ ਕੜ੍ਹਦਾ ਪਾਣੀ। ਛੱਪੜਾਂ

ਧੰਨ-ਧੰਨ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਤੂੰ ਧੰਨ ਤੇਰੀ ਕੁਰਬਾਨੀ। ਵਾਹ ਗੁਜਰੀ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਾਏ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਨੀ। ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਸੱਤਿਆਨਾਸ ਕਰਨ

ਪੜ੍ਹੀਏ ਆਓ ਯਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ। ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਭੰਡਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵਕਤ ਨਿਕਾਲੋ, ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੋ ਇਕਸਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ। ਗੁਰਬਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ

ਲਾਓ ਤਨੋ-ਮਨੋ ਜੋਰ ਬੱਲੀ ਸਾਰਾ, ਕਿ ਪੇਪਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਆ ਗਏ। ਕਰੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਰਵੀਜਨ ਦੁਬਾਰਾ, ਕਿ ਪੇਪਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਆ

ਮੁੰਨਾ ਉੱਠ ਸਕੂਲੇ ਜਾਹ। ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਨਾ ਚਿੱਤ ਚੁਰਾ। ਬਾਹੋਂ ਪਕੜ ਉਠਾਊਂਗੀ, ਛੱਡ ਸਕੂਲੇ ਆਊਂਗੀ…………! ਪੜ੍ਹਨਾ ਬੜਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹੇ

ਉੱਠ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ੇਰਾ ਉੱਠ। ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜੇਰਾ ਉੱਠ। ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਲਤਾਨ ਨਾ ਹੋ। ਚਿੱਤੋਂ ਬੇਈਮਾਨ ਨਾ ਹੋ। ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ

ਮੇਰੀ ਜਦੋਂ ਜਿਉਂਦੀ ਸੀ ਮਾਂ। ਡਾਢੇ ਲਾਡ ਲਡਾਉਂਦੀ ਸੀ ਮਾਂ। ਮਾਂ ਮੋਈ ਜੱਗ ਸੁੰਨਾ ਹੋਇਆ। ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਡਾਢਾ ਰੋਇਆ।

ਸੁਹਣੇ-ਸੁਹਣੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤਿੱਤਲੀ ਬਣਾਉਣੀ ਹੈ। ਤਿੱਤਲੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਜਾਉਣੀ ਹੈ। ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਫੋਟੋਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਅੱਜ ਤੱਕ

ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡਦੇ ਜਾਣਾ ਹੋ! ਬਈ ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀ………! ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ-ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ। ਅਸੀਂ-ਅਸੀਂ ਦਾ ਹੋਕਾ

ਸੁੱਤਿਆਂ ਪਿਆਂ ਜੋ ਆਉਂਦੇ ਸੁਪਨੇ। ਬੜਾ ਅਨੰਦ ਪਹੁਚਾਉਂਦੇ ਸੁਪਨੇ। ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਅਨੋਖਾ, ਕਿੱਥੋਂ-ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਸੁਪਨੇ। ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਜੋ ਗੱਲਾਂ

ਕਦੇ ਉਦਾਸੀ ਆਵੇ ਮਨ ‘ਤੇ ਬੱਚੇ ਕਰਦੇ ਦੂਰ। ਗੋਦੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠਣ ਸਭ ਗ਼ਮ ਚਕਨਾ-ਚੂਰ……। ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਿਲਕਾਰੀ

ਅੱਜ ਦੀਵਾਲੀ ਆਈ ਕੁਝ ਲਿਆਓ ਪਾਪਾ ਜੀ! ਲੱਡੂ-ਪੇੜਾ-ਬਰਫੀ ਸਭ ਖਵਾਓ ਪਾਪਾ ਜੀ!! ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਬੰਬ ਪਟਾਕੇ ਲੈਣੇ। ਕਰਦੇ ਧੂਆਂ ਨੇ

ਕਰਦੇ ਬੜੇ ਕਮਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਂ। ਜਦ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਬਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਂ……। ਜਦੋਂ ਸਕੂਲੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਡੋਬੂ ਪੈਂਦਾ।

ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸੇ ਮਾਂ। ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੱਸੇ ਮਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ-ਹੱਲ, ਸੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੱਸੇ ਮਾਂ ।

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਜ਼ੂਰ-ਲਿਖਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦੈ। ਕਵਿਤਾ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰ-ਲਿਖਣ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦੈ। ਪਾਣੀ-ਫੁੱਲ-ਫਲ-ਭੌਰੇ-ਰੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਤਲੀਆਂ, ਅੰਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆ ਬੂਰ-ਲਿਖਣ ਨੂੰ

ਪਿਤਾ ਜੀ ਸਕੂਲ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦੇ ਸੀ। ਚੂਰੀ ਵਾਲਾ ਟਿਫ਼ਨ ਵੀ ਹੱਥ ‘ਚ ਫੜਾਉਂਦੇ ਸੀ। ਨਿੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਬੜੀਆਂ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ

ਲੋਹੜੀ ਦੀਆਂ ਰੌਣਕਾਂ ਵਧਾਉਣ ਆ ਗਈ। ਸਾਡੇ ਘਰੇ ਕੁੜੀ ਇਹੇ ਕੌਣ ਆ ਗਈ……? ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਜਿੰਦ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਹੈ ਮਾਰਦੀ। ਤਪਦੇ