Punjabi Poetry

ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਜਿਵੇਂ ਕੱਚੀ ਕੰਧ ਤੋਂ ਕੋਈ ਚਿੱਟਾ ਕੁੱਕੜ ਉੱਡਿਆ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਕਰੀਰ ਦੀਆਂ ਝਿੰਗਾਂ ‘ਤੇ ਸੇਵੀਆਂ

ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੇਵਰ ਬਿਰਖਾਂ ਦੇ ਵਰਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਵਈਏ ਅਵਾਰਾ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਮੌਜੀ ਗਵੱਈਏ ਘੁਮੱਕੜ, ਕਲੰਦਰ, ਕਵੀ, ਕਾਸ਼ਨੀ ਦਿਲ ਇਸ਼ਾਰੇ

ਸੁਪਨ ਸਲਾਈ ਨੀਂਦ ਵੇ ਅਸਾਡੜੀ ਦੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆ ਤੂੰ ਪਾਜਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨ ਸਲਾਈ ਵੇ ਲਾਚੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਜੀਹਦੇ ਨੇਤਰਾਂ

ਪਗਬੋਸੀਆਂ (ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ) ਓਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਸ਼ਕਰੀ ਦੇ ਮੇਚ ਦਾ ਓਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਧੁਖਧੁਖੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਓਹ ਕਿ

ਉੱਡਦੀਆਂ ਧੁੱਪਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਹੈ ਸਬਜ਼-ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਹੈ ਰੁੱਖੀਆਂ ਥਲੀਆਂ ਦਾ ਯਾਰ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਹੈ

ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਚੁਗਣ ਮਿਰਗੜੇ ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਆਉਂਦੇ ਮੋਰ ਕੇਸ ਜੂਹੇ ਨੀਂ ਵਗਦੀ ‘ਵਾ ਦਾ ਸੁੱਤਿਆਂ ਸਾਹਾਂ

ਨਾਨਕ (ਪ੍ਰਥਮ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੇਲ਼ੇ, ਭਾਈ ਮਰਦਾਨੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰੋਂ) ਅੱਜ ਵਣਖੰਡਾਂ ਨੇ ਟਹਿਕੀਆਂ ਕੁੱਲ ਧਰਤ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਚਾਅ ਅੱਜ

ਇਕੋ ਅਕੀਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਨੈਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗੀ ਕਰ ਗਿਆ ਇਕੋ ਅਕੀਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਨੈਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗੀ ਕਰ ਗਿਆ ਮੈਂ ਰੇਤ